Op deze pagina vindt u allerlei leuke anekdotes en andere herinneringen van oud-leerlingen en medewerkers van de Antoniusschool in Aerdenhout.
Wilt u zelf een leuke anekdote of andere herinnering plaatsen? Dat kan hier.
| Anekdotes en herinneringen | Laatste schooljaar | Naam | Plaats |
|---|---|---|---|
| Hallo Smaragda, ik kan me jou en je broer nog herinneren. Met Maud gaat het goed, ze heet nu Maud Uilenbroek heeft een zoon Steijn en woont op de Binnenweg 55, 2101JB Heemstede. met groet, Joost | 1964-1965 | Joost van den Toorn | Zaandam |
| Hallo Joost. Jouw zus Moudje was mijn vriendin. Wat doet ze nu? In de pauze was ik meestal bij jullie thuis. | 1963-1964 | Smaragda Franz (Kiki de Koning) | Bad Kissingen, Duitsland |
| Na het lezen van de site, moet ik met Jool Müller in de klas hebben gezeten en ben ik dus nog een lichting later. Ik kan me haar niet herinneren, maar wel iedereen waar ze het over heeft. Ik ruik opeens de lucht van puntenslijpsel. We gingen dan allemaal op het schoolplein staan in rijtjes, 2 aan 2 en marcheerden dan onder aanvoering van De Gaule (meneer Faze) de school in, om onze schoenhoesjes aan te doen en de klas in te gaan. In de eerste klas bij juffrouw eenhorst, schijn ik een keer, met mijn broek om mijn enkels de klas in te zijn gekomen, om te vragen of de juf mijn billen kon afvegen. | 1965-1966 | Joost van den Toorn | Zaandam |
| Ik was vergeten dat ik eerst een jaar automerken moest leren bij Apie, voordat ik weer naar meneer Faze mocht. Ik geloof dat ik werd teruggezet, want ik kan me de les van meneer Faze, dat negers, één, twee, veel tellen, nog goed herinneren. Meneer Groos was de leukste docent. nog leuker dan Apie. Hij had in mijn tijd een scharrel met mevrouw Mutsaerts, wat toen een soort geheim schandaal was. Kees Mutsaerts was mijn vriendje, ik hoorde het van mijn moeder. Meneer Groos heeft een hoop goed gemaakt voor mij op de Antoniusschool. Ik herinner me Joepie Jansen, Frans van Rooden en het knikkeren. | 1964-1965 | Joost van den Toorn | Zaandam |
| Ik begrijp uit de verhalen,dat meneer Borst, zijn comeback nog gemaakt heeft, nadat hij de tweeling Miel en Mark Strodijk, bij het tot bloedens toe aan hun oren optillen, van school was verwijderd. Ik maakte mijn eerste belangrijke beeldhouwwerk, waarvoor ik naar huis werd gestuurd met een brief, in de handenarbeid les. Een harige schildpad van klei, waarvoor ik mijn haar bijna helemaal had afgeknipt. Dan tel ik de voor mamma sculpturen van natte kranten en de herfststukjes bij zuster Clarina, niet mee. Mijn aanvankelijke afkeer voor klassieke Kunst, deed ik op, bij het voor straf op de gang staan, waar ik bij elkaar, toch wel een jaar heb gestaan. Het was een zege, dat ik nog heb meegemaakt, dat meneer Faze werd vervangen door meneer de Jong. Anders was ik na de lagere school misschien naar een goelag in Siberië gestuurd. Mijn eerste grote liefde heb ik er ook ontmoet, Liesbeth van Waasbergen. Ik heb het haar natuurlijk nooit verteld, en net als alle meisjes, was ze verliefd op Japie Verburg. Mijn vader had ongeveer dezelfde docenten gehad, wat al het grijze muizengehalte van de school aangeeft. Ik vind het jammer, dat ik niet naar de reunie ben gegaan, want het is natuurlijk wel leuk, om te zien, dat al je vriendjes en vriendinnetjes van toen, oud en lelijk zijn geworden. Op mijn webside staat trouwens een filmpje, van de verkleedoptocht, koninginnedag 1961. Het is heel kort, maar geeft wel de sfeer. Bij de volgende reunie, kom ik ook. | 1963-1964 | Joost van den Toorn | Zaandam |
| In 1958, ik was toen 5 jaar (in oktober geboren en dan moest je nog een jaar wachten!) ging ik naar de kleuterschool. Bij juff. Westendorp en zuster Clarina. Bij haar was ik het liefste. Ik vond het daar erg leuk. Vooral schilderen, de waterbak en het kloosterbos. Spaarde ook zilverpapier voor de arme kindertjes, maar kreeg op mijn donder van juf westendorp toen ik in mijn haast om het zilverpapier te brengen, dwars door de bosjes liep. Ik moest weer omlopen. Ook herinner ik me een ballet door ons kleutertjes tgv een afscheid van een pastoor. Tot 1963 op de lagere school gezeten bij juf Eenhorst, hr Groos en juf Pijlsma. Daarna zijn we verhuisd naar Noordwijkerhout. Ik schilder nog steeds graag en wandel nog graag in de natuur. | 1963-1964 | Marie-Jose Roozen | Leiden |
| Leuk dit allemaal te lezen. Kon niet naar de reunie komen, jammer jammer. Apie, Babbel en de rode nek van mijnheer de Jong! Ik was een keer tussen de middag te laat en moest bij de Jong voor het bord. Merkte zijn boosheid wel maar kon hem niet zien! Want omdraaien dat durfde ik niet. Doodeng dus. Apie heeft eens een hele middag met een snottebel op zijn revers gezeten, wij stiekum lachen maar we zeiden niets. Net goed voor hem of durfde we niet??? | 1970-1971 | Ingrid van Lent | Noordwijk |
| Al heb ik zelf niet op de Antonius school gezeten. Wijlen mijn vader heeft het daar 33 jaar met velen van u mogen uithouden (of u met hem)! Daarom vind ik het leuk, dat er bijzonderheden over mijn Vader Rein Groos worden opgeschreven. Zowel positief als negatief. Zowel over zijn schooltijd alsmede over zijn bekende Pianola\'s. Dit geeft voor mij een beeld hoe hij in de klas was en wat hij eventueel voor velen van u heeft betekend. | 1984-1985 | Maarten Groos | Hillegom |
| De Antoniusschool in Aerdenhout was een gewone, maar juist daardoor een bijzondere school. De kastanjebomen op het plein waren groot en gaven het schoolplein een intieme sfeer. In mijn herinnering werd er praktisch iedere winter een schaatswedstrijd gereden. Als het sneeuwde dan hingen er leerlingen uit oudere klassen aan de achterbumpers van de auto’s van ouders die net hun kinderen bij school hadden afgezet. Zij gleden over de weg; meestal op gewone laarzen want toen waren er nog amper snowboots te vinden. Ik herinner mij ook nog het handenarbeidlokaal naast de gymzaal waar het in de winter erg koud was, maar het kleien was geweldig. Toen ik op deze school zat leek het niet meer dan normaal om alles te leren over het kofschip, Romeinse cijfers, het gestrande schip, breuken, staartdelingen, tafels en uiteraard het lied The House of the Rising Sun. Nu ik opgegroeid ben, begrijp ik pas wat een rijkdom het is om als kind in een veilige omgeving goed onderwijs gekregen te hebben. Kortom: een mooie herinnering! | 1981-1982 | Marianne Dekker | Nijmegen |
| Ik ben niet op de reunie geweest maar hou de site wel een beetje in de gaten. Er was een grote delegatie van ons lichtingsjaar aanwezig. Is daar misschien nog een groepsfoto van gemaakt zodat ik iedereen toch nog kan bekijken?De foto\'s doorbladerend herken ik niemand en de naamstickers zijn meestal onleesbaar. | 1970-1971 | Ivonne Lagerweij | Den Haag |
| Het was heel leuk zo vele vroegere klasgenoten weer terug te zien. op een of andere manier werden de herrinneringen plotseling weer levendig. je zag vroeger weer voor je, en wat leuk daar in dat torrentje(vroeger mijn 6e klas) die rapporten en cijvers weer te zien die foto`s! ik heb veel gelachen en heel veel plezier gehad. jammer dat velen toch er niet waren die hebben wat gemist. Heel hartelijk bedankt bij de organisatoren en medewerkers. fijn dat mensen voor zoiets noch tijd vinden. het was erg goed georganiseerd. | 1960-1961 | henriette coors-koelemij | osnabrück |
| Wie herinnert zich nog "de Staking" bij Apie? We zaten in de 6e klas en in Nederland werd dat jaar fors gestaakt. Dat ging de klas van mijnheer vd Weide dus ook doen. Ik heb gehoord dat hij dat handig oploste door er een les over staken van te maken. Ik zat zelf bij mijnheer de Jong en het was bij ons het gesprek van de dag... | 1970-1971 | Bert Kinneging | Bergen op Zoom |
| Herman Berk vertelde dat mevr. Schoutens als lerares niet geliefd was. Ze was inderdaad gevreesd, maar volgens mij ook zeer gerespecteerd. Ik heb drie jaar bij haar in de klas gezeten, omdat zij de enige was die mij de baas kon. ik heb daar hele goede herinneringen aan. Wat karakteristiek was voor mevr. Schoutens? Haar hoedje en haar zakdoek (altijd in haar linkermouw). Overigens was de boosheid van mevr. Schoutens altijd gespeeld, die van mijnheer de Jong was vaak wel echt. | 1970-1971 | Bert Kinneging | Bergen op Zoom |
| Meneer (Martin) van den Weijer had meestal de 6e klas onder zijn hoede. Zijn bijnaam was \"Apie\". Waarom weet ik niet. Wél deed het verhaal de ronde dat hij verliefd was op juffrouw Zeggers, de juf van de 2e klas. Nadat de schooldag was afgelopen zag je ze soms wel eens samen wegfietsen... Niemand wist waarheen... De fantasie van velen zorgde voor spannende roddels! Overigens kwam ik meneer Van den Weijer onlangs nog tegen. Hij woont nog steeds op hetzelfde adres als toen in Haarlem. | 1957-1958 | Rembrandt Heerkens Thijssen | Heemstede |
| Wat hebben wij niet allemaal geleerd van onze meneer Kroon? Hij was onze meester in de derde en de vierde klas in de verschillende scholen tijdens de oorlogsjaren. Later heeft hij mij bij de verkenners van de St. Antoniusgroep ook nog veel vaardigheden bijgebracht en mij/ons altijd gestimuleerd bij te leren op gebieden die niet op school aan de orde waren. Zo\'n peer! Helaas is hij er niet meer. | 1945-1946 | Engel Hoefgeest | Veldhoven |
| Ik herinner mij nog heel goed juffrouw Oremus, een strenge juf die mij meerdere malen in de tweede klas als straf in de hoek voor in hetklas- lokaal liet knielen met mijn armen in de hoogte. Als je die dan liet zakken kreeg je een pets met de aardrijkskundestok. Vandaag de dag zal dat wel niet meer kunnen. Of hebben ze nu iets anders bedacht? | 1945-1946 | Engerl Hoefgeest | Veldhoven |
| Al bladerend door de herinneringen viel mijn oog op de naam Mevrouw Schouten (\'Beppie\'). Het was mijn buurvrouw nota bene (Brederolaan 5), met een ontzettend lieve man (Piet, waarvan ik nog een houten propellor uit de 1e Wereldoorlog bezit) en dochter (Annelies). Het verhaal ging, en ik meen het me ook echt te herinneren, dat je, als je stout was geweest, voorin de klas moest knielen met je knieën in je schoenen. Daar hoorde waarschijnlijk een gebed bij, vermoed ik, maar dat herinner ik me niet meer. Grappig is dat ze als onderwijzeres niet bepaald geliefd was, maar het was een aardige buurvrouw. | 1970-1971 | Herman Berk | Amsterdam |
| ja, karin hoes, dat ben ik uit zandvoort, dus wij werden voorgetrokken, nou terecht, wij moesten een stuk fietsen en overblijven. de zandvoorters, marianne van der kolk, emmy paternostre, ton en ik (we komen allemaal op de reunie) bleven over en fietsten dan heel vaak tussen de middag naar de waterleidingduinen om te struinen door de duinen. ik was altijd wel bang voor boze mannen haha, daar wordt ik nog mee geplaagd. leuk om je ontmoeten en andere klasgenoten ook,tot volgende week. hebben er zich nog geen thunissens opgegeven? | 1958-1959 | anna-lies moen | zandvoort |
| Terugkeer naar Antonius. Het is altijd bijzonder, je eigen basisschool. Je verlaat de school in de 6e klas, of nu in groep 8, om er eigenlijk alleen nog maar als buitenstaander zo nu en dan terug te keren. Toch ging het voor mij anders. Dit dankzij de huidige directeur Ed van den Bosch. Een jaar of 5 geleden belde ik meester Ed met de mededeling dat ik voornemens was om weer terug naar school te gaan. Die terugkeer zou wat mij betreft definitief zijn. Ik had de Antoniusschool zelf in 1979 verlaten. Maar de school was nog steeds in mijn hart. Ik wilde me laten omscholen naar onderwijzer. (Of leraar basisonderwijs, zoals ze dat zo mooi noemen). Maar omdat ik daar deels mijn toenmalige baan voor moest opzeggen en op de Pabo moest gaan studeren, wilde ik niet over 1 nacht ijs gaan. Zou het mogelijk zijn om een snuffelstage te lopen op de Antoniusschool, om te proeven aan het vak. Ik had eigenlijk verwacht dat meester Ed zou zeggen dat dit helaas niet mogelijk was. Maar het tegendeel was waar. Hij vond het een leuk idee en ik was welkom terug op het nest. Ongeveer 3 maanden lang heb ik bij alle groepen meegedraaid. Ook bij mijn oude meester (4e klas of 5e klas) \'Meester Manders\' wat ik erg bijzonder vond en bij \'Meester Moen\' die er in mijn tijd ook al was. Niet te vergeten mijn kleuterjuf uit die tijd! Vorig jaar ben ik afgestudeerd en inmiddels ben ik alweer een jaar echt meester. Onlangs dacht ik nog tijdens het autorijden hoe bijzonder ik die titel Meester voor mij is. Inmiddels heb ik ook al uitgebreid gesproken met mijn juf uit de 3e klas. Juf Timmermans die - zover ik me van toen kon herinneren - onze school voor Afrika had verlaten. Zij is nu directeur op een school in de regio. Door deze ervaringen kijk ik erg uit naar de reünie. Want ik zie het als een 2-ledige stap terug in het verleden. Het recente verleden en het verre verleden. Ik geniet nu al van de foto\'s. Vooral de foto van mij en Bart Poelmann in het album van juf Marian! Tot de 23e! | 1978-1979 | Patrick Bijvoet | Haarlem |
| Begin september 1940 bracht mijn moeder mij naar de St. Antoniusschool in Aerdenhout. Ik was nog vijf jaar,had tot dan alleen maar in de duinen bij Bentveld gespeeld en nog nooit een school van binnen gezien.Ik weet nog dat zij vanuit de gang door het grote raam wuifde en toen verdween....Ik zat daar opeens alleen! Ik vond het niets en juffrouw Eenhorst ook al niets, maar dat werd langzaam beter. In de tweede klas kreeg ik soms straf van juffrouw Oremus. Dan moest ik voor in de hoek van de klas op de grond knielen met mijn armen in de lucht. Als je die even liet zakken kreeg je een tik met de stok van aardrijkskunde. Geen leuke juf! In klas drie en vier hadden we meneer Kroon. Dat was een fijne vent; die kon goed les geven. Door de Duitse bezetters werden we steeds naar een andere school verdreven en uiteindelijk belandden we in villa De Wig aan de Sparrenlaan in Bentveld. Meneer Veringa van de vijfde klas staat mij niet meer zo goed bij. In klas zes gaf meneer Faase zelf les, en begon ons al Frans te leren. Hij stoomde ons echt klaar voor de middelbare school en probeerde uit iedereen het beste naar boven te halen. Zonder hem was ik nooit naar het Triniteitslyceum in Haarlem gegaan en had ik nu nooit zo\'n geweldig pensioen gehad. Door meneer Kroon kwam ik ook bij de verkenners waar ik jarenlang bij ben geweest,veel tijd heb doorgebracht en veel heb geleerd wat mij later goed van pas is gekomen. Aan de St. Antoniusschool bewaar ik de beste herinneringen en dank ik in feite mijn carriere. | 1945-1946 | Engel Hoefgeest | Veldhoven |
| In de vierde klas kreeg ik les van meneer Manders. Ik vond dat een hele aardige leraar, en ik had het idee dat hij me voortrok. Ik kreeg veel plaatjes en daar stond dan een spreekwoord of gezegde op. Een keer had ik alles afgekeken bij een klasgenoot, en we hadden natuurlijk dezelfde fouten. Meneer Manders zei er niets van, waardoor mijn klasgenoot zowat door het lint ging. Ja, dat krijg je als je het lievelingetje bent... | 1977-1978 | Daniella Merks | Waddinxveen |
| Toen ik 4 jaar was,ging ik eerst naar de kleuterschool met mijn broer Jan,ik moest alleen in een andere klas bij juffrouw Westerhout of zoiets.Het leukste op de kleuterschool vond ik de watertafel,de schommel en de poppenhoek,vreselijk bang was ik tijdens het bezoek van Sinterklaas,want je zal toch mee moeten naar Spanje.In de 1e klas bij Juf. Eenhorst weet ik nog dat we inktpotjes hadden, kroontjes pennen en inktlappen.Ik had en keer mijn inktpotje uit de houden gehaald en op de hoek van mijn tafel neergezet, toen kwam die grote hond van Ellen Gerver het lokaal binnen.De hond liep al kwispelend met zijn grote staart tussen de tafels door en sloeg mijn inktpotje van mijn tafel,nou dat was feest.Verder ben ik er nu verbaasd over dat wij 42 kinderen in de klas hadden en dat Eenhorst die allemaal moest leren lezen,schrijven, rekenen, a hell of a job. Meneer Groos van de 2e klas las bijna iedere dag voor,toen uit Pinkeltje en in mijn beleving kon hij dat erg goed.Verder ben ik een keer door hem voor straf naar een klas van Juf.Schouten gebracht omdat ik een paar sommen niet snapte.Nou ja ,Zeg.De leukste Juf had ik in de 3e klas,Juffrouw Oud.Zij was een moderne vrouw en zag er hip uit, net als Babbeljoski.Zij heeft een versje in mijn Poeziealbum geschreven wat nu het ochtendliedje is van Giel Beelen.Begin de dag met een dansje....... Zij bleef helaas maar 1 jaar op de Antoniusschool.Het leukste op school vond ik het buiten spelen,het knikkerseizoen,3 op de 4e, een bom op de 7e,een knots op de 16e.Slingertik,elastieken, touwtje springen met hele lange sringtouwen dat je kon dubbelspringen,hardloopwedstrijden.Het gymmen was ook leuk,vooral als we gingen apekooien,geweldig. Buiten kasti of slagbal spelen op het schoolplein.Of het film kijken,ze hadden niet zoveel in die tijd dus het Vrouwtje van Stavoren, heb ik tig keer gezien.Met de leerkrachten had ik niet zoveel,wel met mijn vriendinnen,zoals Anneghien,Marjon Meijer,Helen Mutsaerts,Alice Wessel,Maartje Nelissen,Ellen Grol.Frank Versteeg vond het leuk om mij te pesten met zijn vrienden Tom en Roeland,we moesten dezelfde weg naar school lopen, maar gelukkig kon ik hard lopen. En Apie maakte indruk door voor de klas zijn nagels te knippen en als je dan vooraan zat, had je weleens een nagel op je tafel liggen,hij pulkte ook tussen zijn tanden en rookte sigaren in de klas,als wij een proefwerk zaten te maken,dat kun je je nu niet meer voorstellen,we hebben wat mee zitten roken.Nou,ik ga stoppen met het beschrijven van mijn herinneringen. | 1971-1972 | Gerry van der Putten | Haarlem |
| In de 6e klas zat ik bij meneer Faase in de klas. Omdat wij tijdelijk in Zandvoort woonden ivm met de scheiding van mijn ouders )wat toen heel bijzonder was!) bleven mijn broer en zussen en ik over, als een van van de weinigen. Op een keer vond ik een houten bal en voor de gein (?!?) zei ik tegen meneer Faase \"Koppen\" en gooide de bal. Tot mijn grote schrik gebeurde wat ik niet (?) bedoeld had en een bloedende hoofdwond was het gevolg. Hoewel ik toen al een grote hekel aan school had, ben ik nu al 34 jaar werkzaam op een basisschool, in Heemstede. | 1960-1961 | Peter Straus | Heemstede |
| hallo met rob booms mij leukste jaar was ook in klas 5 bij meneer moen het was een geweldig jaar vol leuke dingen waren al die jaren maar zoals dat jaar ik denk er nog regelmatig aan | 1979-1980 | rob booms | velserbroek |
| Herinneringen, ……… Juffrouw Eenhorst, waarvan ik dacht dat ze voor ons thee ging zetten toen ik daar voor de eerste dag was ;) Dhr. Groos waar we op kraamvisite gingen toen zijn vrouw een tweeling ?? kreeg. De blonde vlecht van Yvonne Pootjes die ik in de inktpot heb gedoopt, in de derde klas. Jaap Verburg,.... wie was er niet verliefd op hem? Joost van den Toorn, jou zou ik zooo graag nog is willen zien! Dhr. Borst ………….. zucht……….. Juffrouw Pelsma, die zo’n mooi versje in mijn Poëzie album had geschreven Juffrouw van Raay, die stiekem mijn borduurtjes afmaakte en mij dan ook niets anders dan een 9 op mijn rapport kon geven :) Ik ben tot ver in mijn jeugd kopjes thee bij haar gaan drinken in de Gierstraat. En dan,…… Apie, Wat zal die man geleden hebben onder die naam. Toen we eindelijk van school waren en we hem in de stad zagen en dan héél hard Heeyyyyy Apie roepen en hard doorfietsen | 1965-1966 | Jool Möller | Aerdenhout |
| Volgens mij heette Apie (de heer van der Weijer) zo vanwege zijn uiterlijk. Hij zit op de teamfoto 1973 vooraan op de trap. Verder herinner ik mij zijn hemd, dat altijd door zijn overhemd hen te zien was, natuurlijk zijn liefde voor honden en dat hij altijd in een Triumph sportauto op school kwam. | 1972-1973 | Niels Kinneging | Pijnacker |
| * Mijn sterkste herinnering is aan het slotweekend in Spaarnwoude. Vooral het toneelstuk van Cathy van Gerven (mijn stille liefde, overigens, samen met haar zus) en Marijke Korstenbroek maakte indruk. De spreekkamer van de dokter, Marijke die achter het kamerscherm verdwijnt (\'kleedt u zich maar uit\') en dan de kledingstukken die voortdurend over het rek gehangen worden. Maar Marijke heeft wel vijf broeken, truien en shirts over elkaar aan getrokken, en ze komt er steeds weer gekleed achter vandaan. Jos van Kempen, nóg iemand en ik hebben nog het Visserslatijn opgevoerd: sterke verhalen over wat we allemaal vingen op zee. Met als clou de warme rookworst die op xxx noorderbreedte en yyy westerlengte opgevist werd ..... in de kombuis uit de pan met snert. Mijn beste vrienden van de Antoniusschool: Jan van der Putten, Rudi Draaisma, Erik Borst, Vincent Klos. Ik hoop dat jullie komen. | 1970-1971 | Herman Berk | Amsterdam |
| * Waarom Apie Apie genoemd werd weet ik niet, het was gewoon zo. Omdat ik altijd zat te kletsen met Rudi (Draaisma) heb ik máánden vlak naast hem, voorin de klas moeten zitten. * Babbel (juffrouw Babeliowski) was absoluut mijn meest geliefde juffrouw. Ze trouwde en werd Mevrouw van Dieren. Met een hele delegatie zijn we nog door de regen naar de receptie in Santpoort of Overveen gefietst. * En onlangs heb ik nog gebeld met het Theater van het Sentiment over mijn door examenvrees desastreus verlopen fietsexamen. * Persoonlijk: ik ben thuis járen en járen geplaagd met Pam Ganzeboom als zijnde mijn geliefde, maar eigenlijk heb ik nooit begrepen waarom. Gek genoeg meen ik wel nog steeds te weten dat zij en haar zus Nel (tweeling) op 21 december jarig zijn. * En tenslotte: de opvoering van een lied van Annie M.G.Schmidt, waar ik geacht werd op mijn clarinet een lange AAAAAA te laten horen (met Maarten Teunissen als de koning), maar ik was zó zenuwachtig dat er geen noot uit kwam. | 1970-1971 | Herman Berk | Amsterdam |
| In 1960 zat ik bij meneer Groos in de tweede klas. Ik zal wel iets vreselijk fout hebben gedaan want op een woensdag kreeg ik als extra werk mee naar huis: \"Drie keer de oefening van Geloof, die van Hoop en die van Liefde overschrijven....\" Dat kostte me de woensdagmiddag èn avond, want ja, wat moet je als bijna 8-jarige met zo\'n klus?! Veel later heb ik nog wel zijn \"pianola-CD\" gekocht, zal die straf wel terecht geweest zijn... | 1964-1965 | Rob van Lent | Santpoort-zuid |
| In 1990 hoorde ik ineens van mijn ouders dat we gingen verhuizen. Een nieuw huis, een nieuwe school, en alles leek een eeuwigheid verwijderd van mijn oude leven. (In de werkelijkheid verhuisden we van Hoofddorp naar Aerdenhout, zo'n 10 kilometer! Maar als je 9 jaar oud bent, is die afstand zo groot als een oceaan.) Op een dag, een paar weken voor de verhuizing, kreeg ik ineens een brief, ik kan me de dag nog goed herinneren. Het was een brief, van Marijke en Fleur. Samen hadden zij een geheim clubje, en ik, de nieuwe, onbekende leerling, mocht daar lid van worden! Een GEHEIM clubje! Op die dag werd de oceaan ineens een sloot, en mijn nieuwe vrienden zwaaiden al naar me vanaf de andere kant. Tot vandaag de dag ligt die brief bij mij thuis, in een doosje. Fleur heb ik al een paar jaar niet meer gezien, maar Marijke zie ik nog vaak als ik naar Nederland kom, en zij komt over vijf maanden naar mijn bruiloft! | 1992-1993 | Claire van den Broek | Eugene, OR, USA |
| Mijn beste herinneringen heb ik aan mevr.van Dieren-Babeliowsky, die mij in de 2e 3e en 5e klas les gaf.En aan mijn vrienden Vincent Klos, Ruud Draaisma, Herman Berk en Erik Borst | 1970-1971 | Jan van der Putten | Hamburg |
| Nu ik de reunie site bekijk komen er weer heel veel herinneringen naar boven. Eerst de kleuterschool met "de juffrouw" en zuster Clarina. Wat was ik altijd benieuwd naar wat er onder haar kap zou zitten. Daarna de eerste klas met juffrouw Eenhorst, die toen we het woordje "aap" moesten leren als een aap door de klas ging. Ook mijn vader (Ton Korstenbroek) had ooit bij haar in de eerste klas gezeten. Verdere herinneringen heb ik aan de heren Groos en Borst. De heer Borst kon heel erg boos worden en kreeg dan ook een vreselijk rood hoofd. Dat vonden we wel een beetje eng. Ook heb ik bij de Heer de Jong in de zesde klas gezeten. In mijn ogen was hij ook erg streng. Toen ik zelf juf was en na mijn eerste kind als part-time leerkracht bij hem op de Antoniusschool kwam werken, bleek hij heel anders te zijn.Veel menselijker en met een goed gevoel voor humor en rechtvaardigheid. Al bleef het wel "mijnheer de Jong". Later, toen hij gepensioneerd was en hij mij tegen kwam op zijn fietsronde, stapte hij altijd af om even een praatje te maken en te informeren hoe het er mee ging. Ook vond hij dat ik niet onder mijn eigen naam, maar onder mijn mans naam in het schoolboekje moest komen te staan. Dus voorbij de grens van Aerdenhout was ik mevrouw Pennarts. Net als bij de familie Poelman hebben wij ook een tijd gehad dat we met zijn vieren tegelijk op deze school zaten (Erik, Marijke, Joost en ik en wat later mijn jongste broer Otto). En ook mijn kinderen hebben er een paar jaar op gezeten, de oudste (Dieuwke Pennarts)zat bijvoobeeld bij Juf Babeliowsky (van Dieren) in de klas, die toen ik erop zat ook al leerkracht was. Zo hebben er drie generaties op de Antoniusschool gezeten. Al met al heb ik het als een hele leuke, zorgeloze tijd ervaren en draag ik de Antoniusschool nog steeds een warm hart toe. | 1967-1968 | Annemieke Korstenbroek (mw Pennarts?) | Heemstede |
| Ik ben intussen 50 jaar en ik ken nog steeds het gedichtje uit mijn hoofd, dat Meneer Deerenberg in 1965 of 1966 in mijn poëziealbum schreef: "Twee ogen als amandelen, en haren, zacht als zij, een lach als Mona-Lisa, zo blijf je mij steeds bij. Is `t om de naam Smaragda, dat ik zulke dromen droom? Want, Kiki da`s wat anders, da`s meer voor tante en oom." Wat een gedicht! Ooit heeft U mij, met mijn tafel en stoel, helemaal alleen vóór in de klas gezet. Daar heb ik nog een foto van. En ik kreeg in mijn rapport rechts onderaan de notitie: niet bevorderd. Meneer Groos smeet in het schooljaar 1964/1965 mijn grote sigarenkist met ongeveer 50 potloden (wat er nog van over was na 9 kinderen, ik ben de jongste, dus eigenlijk waren het "afgekouwde stompjes" door de hele klas. Die moest ik dan op mijn knieën oprapen. Dat waren de langste 10 minuten uit mijn jeugd! Meneer Borst trok in 1967/68 altijd een jongen aan zijn oor. Ik dacht dat hij Charles heette. Dat vond ik zo zielig. Weet iemand nog wie deze jongen was? Hij staat volgens mij niet op de foto. Wiesje Brouwers trok in de pauze mijn broer Manuel regelmatig aan zijn haren en noemde hem "Beatnik". Frank Roozen was de mooiste jongen uit de klas. Jan-Maarten Waldorp noemden we "professor", want hij sprak met zichzelf en in de pauze was hij een "vliegtuig". Ben je piloot geworden, Jan-Maarten? Martje Hoes, van jou heb ik een marmotje gekocht. Hij is heel oud geworden. Onvergetelijk: Etienne Brenninkmeyer kwam in een zwarte limousine met chauffeur naar school. De chauffeur hield de deur voor hem open. Etienne droeg zwarte lakschoenen en een driehoekdasje met een briljant erop. Dat vond ik imposant! Liselotte Mutsaerts en ik werden door 2 politieagenten met een politieauto van school afgehaald. De hele school kwam kijken wat er aan de hand was. We zochten een man die ons op het fietspad naar Zandvoort had lastiggevallen met dubbelzinnige verhalen. We hebben hem gevonden! | 1968-1969 | Smaragda Franz - de Koning (Kiki) | Bad Kissingen, Duitsland |
| De webbeheerders vragen zich af waarom de heer Weijers, die in mijn tijd: van 1961 tot 1967 les gaf, Apie werd genoemd. Zijn naam ' verdiende' hij puur visueel, hij heeft (want hij leeft nog steeds, en is ook keurmeester bij hondenshows en heeft zelfs mijn hond gekeurd!!) een nogal plat, breed gezicht wat je toch meteen aan een aap doet denken, dus vandaar. | 1966-1967 | Dorris Marchand | Haarlem |
| Dhr .G(erard) Kroon, afkomstig van de boerderij aan de Viersprong heeft zelfs zijn jongere broers en zussen nog les gegeven. Het is een achterneef van mij. Inmiddels is hij overleden aan een nare vorm van kanker. Na de Anthoniusschool is hij leraar geworden aan de Theresia Mulo te Haarlem. Hij gaf o.a. daar Frans. Ongetwijfeld heeft hij ook nog diverse neefjes en nichtjes van de boerderij aan de Boekenrodeweg les gegeven.( De familie van der Velden). Ook Juffrouw Oremus is overgestapt van het lager onderwijs naar eveneens de Theresia Mulo.( Heel gek dat daar nooit een voornaam van bekend is geworden in die schoolperiode). Waarom Dhr.M(artin) van de Weyer ooit de bijnaam Apie heeft gekregen? Misschien door zijn donkere haar en zijn sportieve stijl van fietsen?En hij kon racen op zijn fiets van Aerdenhout naar Haarlem( Badhuislaan bij het toenmalige Sportfondsenbad) en vice versa. Of door zijn hondenkeurmeesterschap? Opeens was die naam er. Dhr. R(ein) Groos heeft vroeger zelf bij Dhr. Faase nog in de klas (in Haarlem) op school gezeten. Mijn vader en hij waren oud klasgenoten. Voordat Dhr. Groos onderwijzer werd werkte hij bij de posterijen en studeerde in de avonduren op de kweekschool. Geen ongebruikelijk traject in die tijd. Hij verzamelde pianola\'s. Zat ook graag op het terrasje bij cafe de Zwaan aan het eind van de Zijlstraat in Haarlem en kon dan genieten van een kelkje jenever.Woonde vroeger heel spannend op het Begijnhof in Haarlem ( rosse buurtindertijd), later is hij verhuisd naar een ander deel van Haarlem( na zijn late huwelijk) en uiteindelijk toch weer op het Begijnhof teruggekomen. Vroeger waren er \"drieluik\"schoolborden. Het kwam vaak voor dat hij zich nog niet geschoren had,tja, dan klapten de borden zodanig in een driehoek en hoorde je alleen het geluid van het in die tijd zeer moderne electrische scheerapparaat. Klusje geklaard, borden weer open. Daarvoor was er wel het gebed geweest. Dhr. Groos had o.a. als hobby de fotografie maar ook het ontwikkelen en afdrukken daarvan. Er zou zo een filmscenario gemaakt kunnen worden over de heren Groos , van de Weyer en Juffrouw Eenhorst in de befaamde vijftiger jaren. Unieke leerkrachten met veel capaciteiten daarnaast en een enorme liefde voor het vak en de leerlingen. Juffrouw Eenhorst was wel een beetje bevooroordeeld wat betreft haar kabouters uit Aerdenhout. Ergens lees ik dat bij een leerkracht Moen als jongetje op deze school. Als hij een zus heeft die Annelies heeft en ook uit Zandvoort kwam en naar ik meen uit de Dr. Gerkestraat, dan herinner ik me wel dat wij erg boos waren als weer de Aerdenhoutse /Bentveldse kinderen een streepje voor hadden. | 1959-1960 | Karin Hoes | Huizen |
| Ik kwam pas in de 4de klas op de Antoniusschool, Maar mijn leukste jaar was klas 5, bij meneer Moen. Hij kon geweldig verhalen vertellen en lekker muziek maken met piano of gitaar. We mochten van meneer Moen ook een cavia in de klas, zijn naam was Pluto. In klas 6 zaten wij bij meneer de Jong, dat was wel even wennen. De Musical die wij deden was, "Het koffertje van meneer van Dalen". We kunnen hem zo weer doen, ik heb namelijk de tekst en de rol verdeling nog. Ik verheug me erg op de reünie, en hoop dat er veel klasgenoten komen. Tot op de reünie! | 1979-1980 | Silvia Dijkman | Heemstede |
| Wij Zandvoorters bleven ook over. Nooit zal ik vergeten dat eens, tijdens het overblijven, wij overgooiden met een grote houten globe. Op een gegeven moment kwam het hoofd der school N. Faase binnen en die kreeg de loodzware globe tegen zijn hoofd. De man ging heel even knock-out. Wij zijn nog nooit zó bang geweest. De rest van het jaar konden wij niet meer goed doen en wij werden ook geschorst. Nu ben ik zelf leerkracht in de laatste groep en ik ben zó blij dat mijn globe van plastic is en daardoor een stuk minder zwaar. Oh, wat ben ik blij! | 1957-1958 | Ton Moen | Heemstede |
| Wat ik mij vooral herinner van de laatste klas op de Antoniusschool,zijn de enorme rookwolken die het toenmalige hoofd der school, den heer N. Faase produceerde. Enorme bolknaksigaren en een pijp wisselden de hele dag stuivertje en zorgden voor massa's rook. Wat zullen onze roze longetjes toen al geasfalteerd zijn! Als de tabak op was, moesten leerlingen nieuwe voorraad halen tijdens de les en als je uitverkorene was, dan was je de hele dag gelukkig. Ik woonde toentertijd in Zandvoort en in mijn klas zaten nog een paar Zandvoorters,maar wij mochten nóóit tabak halen. Dat privilege was voor de Aerdenhouters. | 1957-1958 | Ton Moen | Heemstede |
| Wat leuk om je herinneringen te lezen, Marloes. Het komt allemaal weer levendig terug!Dat we zo'n grote klas hadden; het viel me toen niet eens op. Ik sta niet op de foto van de tweede klas, want ik zat toen bij meneer Groos in de klas. Hoe kan dat? Was dat ook een tweede klas? Ik kwam pas in de tweede op de Antoniusschool en Maarten, mijn broer, moest naar de eerste, bij juffrouw Eenhorst. Maar hij ging stiekum met mij mee naar de tweede. Ik weet nog dat juffroeuw Eenhorst na een uurtje binnenkwam en vroeg of er een jongetje teveel bij ons in de klas zat.... Meneer Groos las altijd voor uit professor Zegellak. Dat vond ik altijd erg leuk. k heb onlangs zo'n boekje op de kop getikt; herinner me er niets van, maar toch leuk om te hebben. Apie heette inderdaad apie, maar waarom?? De musical 'Adieu Paris' herinner ik me ook nog wel, maar het was niet de musical die wij in de zesde opvoerden. We speelden 'm met de 'gidsen' dat was de padvinderij van de sparrenlaan (onder leiding van, natuurlijk: juffrouw eenhorst). 'Adieu paris aan de seine, wat duurt zo'n vakantie toch kort....' Ik ben helemaal in voor een remake! Tootje Toledo zag ik ook op de lijst staan; zij was volgens mij later ook leidster bij de gidsen, tot ze jammer genoeg ging verhuizen. Erg leuk om elkaar weer te zien binnenkort! | 1970-1971 | Marcelle Mulder | Groningen |
| Juffrouw Eenhorst in de 1e klas (die hele generaties heeft leren lezen en schrijven) liet mij eens in mijn rij de woordjes nakijken die we met de letterdoos gelegd hadden en ik ‘verbeterde’ bij iedereen ‘zes’ in ‘ses’. Juffrouw Babeliowsky (Babbel) had ik in de 2e en 5e klas, een heel grote groep van 41 of 42 kinderen. Zij was zo’n juf die dat aan kon. In de 1e, 3e en 4e zat ik steeds in een dubbelklas en was ons leerjaar dus steeds in anderhalve klas opgedeeld. Ik weet nog goed dat Babbel de eerste dag in de 2e klas haar handen met gespreide vingers voor de ogen deed en zei dat ze in het begin nog wel eens iets door de ogen zou zien, maar dat we nu toch echt serieus gingen leren. In de 5e klas leerde ze ons Franse sinterklaasliedjes en mochten we een keer allemaal een slokje witte Moezelwijn proeven. Mevrouw Schoutens (3e en 4e klas) was een juf van de oude stempel. Ze kon heel boos worden en tikte dan met haar ring hard op het bord. Eén keer viel daarbij de steen eruit op de grond. Als je een potlood liet vallen, moest je op je knieën naast je bank gaan zitten. Toen ze enkele maanden uit de roulatie was door een buikoperatie, werd ze vervangen door mevrouw de Jong, de vrouw van het schoolhoofd. Ik weet nog dat ik erg onder de indruk was van haar verhaal over de ondergang van de Titanic. In de 6e klas zat ik bij meneer de Jong. Dat hij heel boos kon worden lees ik al bij anderen (zijn nek werd dan helemaal rood). Ik heb goeie herinneringen aan de eindmusical die hij volgens mij zelf geschreven had. Het was 1971, dus dat ging over de leerlingen die in opstand kwamen tegen het gezag op school en die klas wilden verven met sloten vol oranje en paarse verf. Voor handwerken hadden we in de laagste klassen mevrouw van Raaij. Je leerde er breien en maakte van steeds smoezeliger wordende katoen een lapje dat omgetoverd werd in een poppenmutsje, of, als je het goed kon een grotere lap, die een washandje werd. Later hadden we mevrouw Blok, in het lokaal boven waar nog de oude houten schoolbanken stonden met inktpot. Daarnaast was het filmlokaal. Ik weet nog veel meer te vertellen, maar de ruimte is hier beperkt. Dat moet dan maar bewaard blijven tot de reünie! | 1970-1971 | Marloes van Buuren | Heemstede |
| Toen ik bij de kleuters zat kreeg de andere juf (mevrouw Spaan???) een baby, Madelon. Mijn pop, die ik al een tijdje met mij mee sleepte, had eindelijk een naam......Madelon! Toen kregen we allemaal een flesje die we leeg mochten drinken. Heel schattig! | 1995-1996 | Anne Catharina | Amsterdam |
| Ik zit nu zelf op de PABO en heb laatst aan groep 7 geleerd wat een elfje is en hoe je een elfje herkent en schrijft. Ik moest toen denken aan hoe juffrouw van Dieren- Babeliowsky dat vroeger aan mijn klas leerde! Heel de les ging weer door mijn hoofd. Ik vond hem zo leuk dat ik haar idee gepikt heb! Beter goed gestolen dan slecht bedacht! Mijn lievelingsjuffie! | 1995-1996 | Anne Catharina | Amsterdam |
| Ik heb best een leuke tijd gehad op school. We gingen op schoolreisje naar de speeltuin in Groenendaal. LOPEND!! De heer de Jong was toendertijd directeur van de school. Hij was best wel streng. En hij kon gigantisch bulderen als hij kwaad werd. Dan stond de hele school te trillen op z´n grondvesten. Veel kinderen zaten verstijfd van schrik in hun schoolbankjes als hij weer zo´n uitval had. Ik had daar niet zo´n last van. Ook het schoolkamp kan ik me nog goed herinneren. Dat was in Santpoort aan de Wüstelaan. Mijn mooiste herinnering is echter de eindmusical. Met onze klas deden we ´Adieu Paris´. Ik zou hem best nog een keertje willen opvoeren. Wie doet er mee? | 1977-1978 | Brigitte Niehe | Heemstede |
| Kent u de familie Poelmann? Nou, ik niet, maar het schijnt dat er een heleboel op deze school gezeten hebben. En moeder Poelmann bemoeide zich overal mee. Niet alleen toen, maar ook nu is ze nog in beeld. Op school, maar ook op deze site. Lees maar eens in het gastenboek. En vergeet dan niet een berichtje voor haar achter te laten. | nog op school | Josee | Aerdenhout |
| Veel mensen hebben niet alleen zelf op de Antoniusschool gezeten, maar ook hun ouders of hun kinderen. En sommige oud-leerlingen werden zelfs leerkracht. Dhr. Moen (Mees Moen) geeft nu les in groep 8, maar was zelf ooit leerling op deze school. Er gaat een verhaal over een houten (?) globe of wereldbol, waarmee overgegooid werd. Maar hoe die vork precies in de steel zit? Mees Moen, vertel het eens op deze pagina! | nog op school | Judith | Aerdenhout |
| Van verschillende kanten hebben we al gehoord over een leerkracht (meneer van der Weiden?), die Apie genoemd werd. Waarom is ons niet duidelijk. Wie kan dat ons vertellen? | 2005-2006 | webbeheerders | Aerdenhout |